Molibden

Autor: Aleksiej Portnow, lekarz rodzinny
Data utworzenia: 24.08.2012
Ostatnia aktualizacja: 18.09.2025

Ten mikroelement - molibden - został odkryty przez naukowca Scheele, który w 1778 r. uzyskał kwas molibdenowy i kilka jego soli. Metal w czystej postaci uzyskał I. Berzelius w 1817 r.

trusted-source[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ], [ 4 ]

Podstawowe informacje o molibdenie

Molibden (Mo) jest jednym z najważniejszych mikroelementów, które tworzą różne związki aktywne, enzymy, hormony i pigmenty oddechowe w ludzkim ciele. Jego główną funkcją jest przyspieszenie różnych reakcji w ciele. Należy również zauważyć, że ten pierwiastek jest jednym z głównych materiałów budulcowych dla ksantooksydazy, enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie związków azotu. Molibden występuje głównie w organellach komórkowych. Wysokie stężenia tego mikroelementu występują w takich narządach, jak ludzka skóra, wątroba, nerki i aorta. Wszystkie tkanki i narządy ludzkiego ciała zawierają molibden w różnych ilościach.

trusted-source[ 5 ], [ 6 ], [ 7 ]

Dzienne zapotrzebowanie na molibden

W zależności od intensywności wysiłku fizycznego i masy ciała danej osoby, zapotrzebowanie na molibden może wynosić od 75 do 250 µg.

U osób starszych (powyżej 70 roku życia) zapotrzebowanie na ten mikroelement zmniejsza się o 25% i wynosi nie więcej niż 200 mcg.

W pewnych warunkach wymagane minimalne spożycie molibdenu może się wahać do 300–400 mcg na dobę.

Dlaczego rośnie popyt na molibden?

Niedobór molibdenu zdarza się bardzo rzadko i może być spowodowany ubogą, monotonną dietą lub długotrwałym żywieniem dożylnym.

Strawność molibdenu

Molibden i miedź są antyelementami, które wzajemnie redukują swoją aktywność. Wypierając miedź ze swoich związków, molibden zmniejsza intensywność reakcji oksydacyjnych w organizmie.

Obecnie bada się interakcję molibdenu z enzymami, hormonami i witaminami. Ważne jest, aby pamiętać, że przy dużej ilości tego mikroelementu w środowisku zewnętrznym wzrasta ryzyko chorób wola.

Podsumowując, molibden jest również antagonistą jodu. Nadmiar tego pierwiastka w organizmie jest przyczyną dny moczanowej i zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi.

Objawy niedoboru molibdenu

Zwiększone ryzyko tworzenia się kamieni nerkowych, zwiększone ryzyko zachorowania na raka i impotencję.

Objawy przedawkowania molibdenu

Nadmiar tego mikroelementu w diecie powoduje zwiększenie ilości kwasu moczowego we krwi, co prowadzi do rozwoju dny molibdenowej oraz zwiększenia aktywności fosfatazy alkalicznej.

Produkty zawierające molibden (mcg na 1000 g)

Jaka jest ilość molibdenu w różnych produktach? Największa ilość jest w zbożach i drożdżach, roślinach strączkowych i liściastych warzywach, czosnku.

Warzywa zawierają 0,04-0,2 mg/kg molibdenu. Marchewki, morele, melon, kalafior i kakao są również bogate w molibden.

Ten pierwiastek występuje również w nerkach i wątrobie zwierząt.