Ciemna kość

Kość ciemieniowa(os parietale) parzyste, szerokie, wypukłe na zewnątrz, tworzą górno-boczne odcinki sklepienia czaszki. Kość ciemieniowa ma 4 krawędzie: czołową, potyliczną, strzałkową i łuskową. Krawędź czołowa graniczy z tylną powierzchnią łuski czołowej, krawędź potyliczna - z łuską potyliczną. Dwie kości ciemieniowe są połączone ze sobą za pomocą krawędzi strzałkowej. Dolna, łuskowata krawędź jest ukośnie ścięta, przykryta łuską kości skroniowej. Kość ciemieniowa ma 4 kąty: przednio-górny kąt czołowy, tylno-górny kąt potyliczny, przednio-dolny kąt klinowy i tylno-dolny kąt brodawkowaty.

Na wklęsłej powierzchni wzdłuż całego górnego brzegu kości ciemieniowej od przodu do tyłu znajduje się bruzda zatoki strzałkowej górnej. Wzdłuż tej bruzdy znajdują się zagłębienia różnej wielkości - dołki ziarniste (foveolae granulores) - odciski wyrostków błony pajęczynówki mózgu. W okolicy kąta wyrostka sutkowatego znajduje się głęboka bruzda zatoki esowatej (sulcus sinus sigmoidei). Na wewnętrznej powierzchni kości znajdują się wyraźnie zaznaczone bruzdy tętnicze (sulci arteriosi). W części środkowej wypukłej zewnętrznej powierzchni kości widoczny jest guzek ciemieniowy (tuber parietale), a pod nim - górna i dolna linia skroniowa (lineae temporales superior et inferior), biegnąca niemal równolegle na całej długości kości.

[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ], [ 4 ]