Erytrocyty

Liczba czerwonych krwinek (RBC) we krwi jest jednym z najważniejszych wskaźników układu krwionośnego. Erytrocyt jest najliczniejszym uformowanym elementem krwi, zawierającym hemoglobinę. Powstaje z retikulocytu po jego wyjściu z czerwonego szpiku kostnego, ostateczna transformacja retikulocytu w dojrzały erytrocyt następuje w ciągu kilku godzin. Erytrocyt ma kształt dwuwklęsłego dysku, co zapewnia maksymalny stosunek „powierzchni/objętości”. Średnica dojrzałego erytrocytu wynosi 7-8 μm (odchylenia w zakresie od 5,89 do 9,13 μm - fizjologiczna anizocytoza).

Spadek liczby czerwonych krwinek jest jednym z kryteriów niedokrwistości. Stopień erytrocytopenii w różnych niedokrwistościach jest bardzo zróżnicowany. W niedokrwistości z niedoboru żelaza spowodowanej przewlekłą utratą krwi liczba czerwonych krwinek może być prawidłowa lub umiarkowanie zmniejszona - 3-3,6×10 ¹² /l. W ostrej utracie krwi, niedokrwistości z niedoboru witaminy B ₁₂, niedokrwistości hipoplastycznej, niedokrwistości hemolitycznej po kryzysie hemolitycznym liczba czerwonych krwinek we krwi może zmniejszyć się do 1-1,6×10 ¹² /l, co jest uważane za wskazanie do leczenia doraźnego. Liczba czerwonych krwinek, oprócz niedokrwistości, zmniejsza się wraz ze wzrostem objętości krążącej krwi - ciąża, hiperproteinemia, hiperhydratacja.

Wzrost liczby czerwonych krwinek we krwi - erytrocytoza (powyżej 6×10 ¹² /l u mężczyzn i 5×10 ¹² /l u kobiet - jest jednym z charakterystycznych objawów laboratoryjnych erytremii. Erytrocytoza może być bezwzględna (zwiększenie masy krążących czerwonych krwinek z powodu zwiększonej erytropoezy) i względna (z powodu zmniejszenia objętości krążącej krwi).

[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ], [ 4 ], [ 5 ], [ 6 ], [ 7 ], [ 8 ], [ 9 ], [ 10 ]