Kości piszczelowe

Kości podudzia. Podudzie ma dwie kości. Kość piszczelowa znajduje się przyśrodkowo, a kość strzałkowa znajduje się bocznie. Każda kość ma trzon i dwa końce. Końce kości są pogrubione i mają powierzchnie do połączenia z kością udową u góry (piszczałka) i z kośćmi stopy u dołu. Pomiędzy kośćmi znajduje się przestrzeń międzykostna podudzia (spatium interosseum cruris).

Kości nogi połączone są ze sobą za pomocą stawu piszczelowo-strzałkowego oraz ciągłych połączeń włóknistych – więzozrostu piszczelowo-strzałkowego i błony międzykostnej nogi.

Staw piszczelowo-strzałkowy (art. tibiofibularis) powstaje w wyniku połączenia powierzchni stawowej strzałkowej kości piszczelowej i powierzchni stawowej głowy kości strzałkowej. Powierzchnie stawowe są płaskie. Torebka stawowa jest ściśle rozciągnięta, wzmocniona z przodu przez przednie i tylne więzadła głowy kości strzałkowej (ligg. cipitis fibulae anterius et posterius).

Syndesmoza piszczelowo-strzałkowa (syndesmosis tibiofibularis) to włókniste, ciągłe połączenie między wcięciem strzałkowym kości piszczelowej a powierzchnią stawową podstawy kostki bocznej kości strzałkowej. Syndesmoza piszczelowo-strzałkowa jest wzmocniona z przodu i z tyłu przez przednie i tylne więzadła piszczelowo-strzałkowe (ligg. tibiofibularia anterius et posterius). Czasami torebka stawu skokowego wystaje w grubość syndesmozy (tzw. staw piszczelowo-strzałkowy).

Błona międzykostna nogi (membrana interossea cruris) to ciągłe połączenie w postaci mocnej błony tkanki łącznej rozciągniętej pomiędzy krawędziami międzykostnymi kości piszczelowej i strzałkowej.

[ 1 ], [ 2 ], [ 3 ]