Bezobjawowe zapalenie gruczołu krokowego (kategoria IV według NIH) to histologicznie potwierdzone, klinicznie utajone bakteryjne lub bezbakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, które zostało wykryte podczas badania w kierunku innych chorób.
Najpierw pojawia się przedwczesny wytrysk (lub jest on przyspieszony w stosunku do poprzednich wskaźników), następnie pogarsza się jakość prawidłowych erekcji, a następnie spada libido.
Niebakteryjne przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego charakteryzuje się zwiększoną liczbą leukocytów w wydychanych gonadach, ale nie uzyskuje się wzrostu mikroflory na podłożu, testy diagnostyczne DNA na BHV, zakażenia również są ujemne. Oprócz zakażenia, zapalenie gruczołu krokowego może być wywołane przez procesy autoimmunologiczne, zaburzenia mikrokrążenia i oparzenia chemiczne z powodu refluksu moczu.
Uważa się, że przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego o podłożu bakteryjnym jest dość rzadką patologią: według jednego z badań, wśród 656 pacjentów z objawami zapalenia gruczołu krokowego, tylko u 7% znajdowały się dane potwierdzające kategorię II choroby.
Objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego obejmują ból, dysfunkcję oddawania moczu i dysfunkcję seksualną. Ból może być przeszywający, ciągnący, tępy, palący, stały, napadowy; zlokalizowany w kroczu, nad wzgórkiem łonowym, w okolicy kości krzyżowej; promieniujący do główki penisa i/lub moszny.