Nowe publikacje
Leki
Tazepam
Tazepam jest klasyfikowany jako lek psycholeptyczny na bazie benzodiazepiny, który działa bezpośrednio na układ nerwowy. Głównym składnikiem leku jest oksazepam.
Klasyfikacja ATC
Wskazania Tazepam
Tazepam jest stosowany w leczeniu następujących stanów patologicznych:
- zaburzenia snu;
- stany nerwicowe;
- zaburzenia funkcji psychosomatycznych;
- zaburzenia układu nerwowego autonomicznego spowodowane wystąpieniem menopauzy lub zaburzeniami cyklicznymi u kobiet;
- reaktywne stany depresyjne.
Uczucia niepokoju i zmartwienia związane z problemami domowymi i innymi codziennymi, a nie związane z żadnymi zaburzeniami nerwowymi lub somatycznymi, nie mogą być uznane za wskazania do stosowania Tazepamu.
Formularz zwolnienia
Tazepam to tabletka z cienką powłoką filmową, wypukła po obu stronach, o jasnym (prawie białym) kolorze. Folia pokrywająca tabletki ma gładki, błyszczący wygląd.
Każdy blister zawiera 25 tabletek. Opakowanie tekturowe zawiera dwie płytki blistrowe.
Głównym składnikiem Tazepamu jest substancja aksjolityczna oksazepam.
[ 4 ]
Farmakodynamika
Lek należy do serii leków na bazie benzodiazepin. Tazepam ma potencjał oddziaływania na wiele struktur ośrodkowego układu nerwowego odpowiedzialnych za percepcję emocjonalną - w szczególności na układ limbiczny i podwzgórze. Tazepam pomaga wzmocnić hamujący wpływ móżdżku, układu wzgórzowego i podwzgórzowego, hipokampa i komórek nerwowych GABA-ergicznych zlokalizowanych w korze mózgowej.
Stopień działania Tazepamu zależy od modulacji wrażliwości receptorów GABA-ergicznych. Skutkiem stymulacji receptorów benzodiazepinowych, czyli GABA-a, jest wzrost transportu jonów chlorkowych do komórki nerwowej przez kanał chlorkowy. Proces ten wywołuje zwiększoną polaryzację przegrody komórkowej, a w konsekwencji osłabienie aktywności komórki nerwowej.
Działanie leku objawia się działaniem przeciwfobicznym i lekkim działaniem uspokajającym. Tazepam rozluźnia mięśnie szkieletowe, jednocześnie wykazując właściwości przeciwdrgawkowe.
Farmakokinetyka
Główny składnik leku jest dobrze wchłaniany przez układ trawienny. Jego biodostępność może wynosić około 92%. Gdy 30 mg głównego składnika oksazepamu jest przyjmowane doustnie, maksymalny poziom we krwi wykrywa się po 3 godzinach i osiąga 450 ng/ml.
Substancja czynna wiąże się z białkami osocza w 85%. Przenika przez łożysko, barierę krew-mózg i jest obecna w mleku kobiecym.
Okres półtrwania leku wynosi do 8,2 godziny.
Przemiana biologiczna (metabolizm) zachodzi w wątrobie. Nieaktywny produkt metabolitu jest wydalany z organizmu z moczem.
Dawkowanie i administracja
Nie ma jednego, uniwersalnego schematu leczenia Tazepamem, ponieważ lek przepisuje się ściśle według indywidualnych wskazań.
- Dorosłym pacjentom Tazepam może być przepisywany:
- w przypadku psychozy 10-30 mg do 4 razy dziennie;
- w zaburzeniach snu 10–30 mg na 60 minut przed przewidywaną porą snu (pod warunkiem nieprzerwanego, 8-godzinnego snu).
- U pacjentów w podeszłym wieku dawkę tazepamu należy zmniejszyć do około 10 mg trzy razy na dobę.
- W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby Tazepam przepisuje się bardzo ostrożnie, zaczynając od bardzo małych dawek.
Całkowity czas trwania leczenia lekiem, wliczając jego stopniowe odstawianie, wynosi 2-4 tygodnie. Nie można nagle przerwać przyjmowania Tazepamu, ponieważ spowoduje to zespół odstawienia.
Czasami lekarz może dokonać zmian w schemacie leczenia: wydłużyć lub skrócić czas trwania kuracji, zmienić dawkowanie.
Tazepam przyjmuje się doustnie, popijając niewielką ilością płynu. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od małych dawek leku, zwiększając dawkę w razie potrzeby.
Stosuj Tazepam podczas ciąży
Przyjmowanie Tazepamu w pierwszych trzech miesiącach ciąży może mieć negatywny wpływ na płód i dlatego jest przeciwwskazane.
Przyjmowanie Tazepamu w trzecim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u dziecka objawów niewydolności oddechowej, niskiej temperatury i niskiego ciśnienia krwi.
Jeżeli matka przyjmowała Tazepam w czasie ciąży, u noworodka może rozwinąć się uzależnienie od leku, aż do wystąpienia zespołu odstawienia włącznie.
Badania wykazały, że lek może przenikać do mleka matki w okresie karmienia piersią, dlatego należy rozważyć wszystkie ryzyka i wspólnie z lekarzem podjąć decyzję o przerwaniu stosowania leku w okresie karmienia piersią.
Przeciwwskazania
Tazepamu nie można stosować:
- w przypadku objawów dużej wrażliwości na składniki leku;
- w przypadku objawów niewydolności oddechowej, niezależnie od etiologii;
- w przypadku nocnego zatrzymania oddechu (bezdechu);
- w ciężkich postaciach chorób wątroby i nerek;
- z jaskrą z zamkniętym kątem;
- w ostrej porfirii;
- na miastenię;
- w przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, przewlekłego przebiegu zaburzeń psychotycznych;
- w przewlekłym alkoholizmie, zatruciu barbituranami lub innymi lekami, które mogą działać depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy;
- w leczeniu dzieci poniżej 6 roku życia.
[ 16 ]
Skutki uboczne Tazepam
Obraz kliniczny działań niepożądanych zależy od schematu leczenia i dawkowania Tazepamu.
Podczas terapii mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- zmiany w obrazie krwi, leukopenia;
- senność, letarg, zaburzenia świadomości i orientacji, miastenia, bóle głowy;
- zaburzenia pamięci, zmiany libido;
- pogorszenie widzenia, widzenie podwójne;
- niestrawność, pragnienie, zaburzenia wydzielania śliny;
- dysuria, moczenie mimowolne;
- drżenie i osłabienie mięśni;
- utrata apetytu;
- lekkie niedociśnienie;
- uczucie ogólnego osłabienia;
- reakcje alergiczne;
- żółtaczka, pogorszenie funkcji wątroby;
- zaburzenia cyklu miesiączkowego u kobiet;
- uczucie niepokoju, drażliwość aż do agresji, koszmary senne, stany urojeniowe.
Działania niepożądane występują głównie u osób spożywających alkohol, a także u pacjentów w podeszłym wieku i chorych psychicznie.
Nagłe odstawienie leku może wywołać tzw. zespół odstawienia, który objawia się szumem usznym, bólem głowy, dezorientacją, parestezjami, bólem brzucha i wymiotami.
Najpoważniejszym skutkiem ubocznym może być rozwój stanu depresyjnego z tendencjami samobójczymi.
Przedawkować
Przedawkowaniu tazepamu mogą towarzyszyć następujące objawy:
- zmęczenie, senność;
- zaburzenia orientacji;
- niejasna dykcja;
- zamglenie świadomości, aż do rozwoju stanu śpiączki.
Jednoczesne przyjmowanie Tazepamu i napojów alkoholowych może spowodować zatrucie organizmu.
W przypadku zatrucia stosuje się wszelkie metody szybkiego usunięcia leku z krwiobiegu. Do najskuteczniejszych środków zalicza się płukanie żołądka, doustne podawanie leków sorpcyjnych i wywołanie odruchu wymiotnego (jeśli ofiara jest przytomna). Obowiązkowo monitoruje się pracę wszystkich narządów: mierzy się tętno, ciśnienie krwi i monitoruje oddech. W razie potrzeby leczenie prowadzi się zgodnie z wykrytymi objawami.
Istnieje specyficzna odtrutka – flumazenil.
Jeśli przedawkowanie tazepamu było celowe, to podczas udzielania pierwszej pomocy należy upewnić się, że poszkodowany nie zażył żadnych dodatkowych lub innych leków.
Interakcje z innymi lekami
Działanie Tazepamu jest wzmacniane przez opioidy, środki znieczulające ogólnie, leki psychotropowe, leki o działaniu przeciwdepresyjnym i przeciwpadaczkowym, leki przeciwhistaminowe i leki hipotensyjne. Jednoczesne stosowanie opioidów i Tazepamu może powodować euforię i uzależnienie od narkotyków.
Jednoczesne stosowanie Tazepamu z alkoholem może prowadzić do nadmiernego pobudzenia i agresji.
Działanie tazepamu może być osłabione przez teofilinę i kofeinę.
Tazepam neutralizuje działanie lewodopy i innych podobnych leków.
Leki zawierające estrogen mogą przyspieszyć procesy metaboliczne po zażyciu Tazepamu.
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwwirusowymi (zydowudyna, rytonawir) zmniejsza klirens tazepamu.
Działanie leków obniżających ciśnienie krwi jest nasilone, gdy są przyjmowane jednocześnie z Tazepamem.
Ryfampicyna przyspiesza procesy metaboliczne i eliminację tazepamu z organizmu.
Działanie uspokajające tazepamu jest wzmacniane przez działanie baklofenu.
Właściwości farmakologiczne tazepamu mogą ulegać zmianie pod wpływem fenobarbitalu, karbamazepiny, cymetydyny, ketokonazolu, erytromycyny.
[ 24 ]